برگرد ...

بنوش از من ...

یک جام

پر از

این تن...

مادام و دمادم

یک جرعه

بنوش از من ...

جایِ خالی ِِ تو

خالیست ...

درست

مثل ِِ

دل ِِ من

بی تو

که پر از

تنهاییست ...

و ماه

تنها تر از همیشه ...

باران در راه است

و بارش عشق ...

عطر خوش شب بو ی ِگیسوی معشوق

در کوچه یادهای عاشق ...

من نظاره گرم

روزهای رفته را

عشق های ِِ بر باد رفته را ...

مهر می آ ید

و عشق

میبارد ...

بی قراری ...

حرفِ از

عشق های تکراری ...

اوجِ درد و بیزاری ...

عصر پاییز است

که میشود

توفیق ِِ اجباری ...

"معصومه محمودی "

دلتنگ است

مثل آدمها ی اطرافش

زرد رنگ است ...

پاییز پادشاه فصل ها

این روزها

کمی بی رنگ است ....

دست خشک درختان

به مناجات

برای حضور مهر

بلند است ...

"معصومه محمودی "

به آغوش بکش ...

پنجره بگشا

به روی برگهای خشکیده

به روی بادهای نوزیده ...

به روی شاخه های خمیده ...

به روی انار و خرمالوهای رسیده ...

زندگی

کم کوتاه نیست

آغوش بگشا

عمر گذران است

پاییز هم نگران است ...

"معصومه محمودی "

در من رها گشته ...

یکی از جنس تنهایی ...

یکی زیبای بی همتا

یکی رسوا

میان برزخ

امروز و فردا ....

یکی در من

رها گشته

یکی از من

بی محابا تر

یکی زیبا

یکی تنها ...

یکی از جنسِ

امید

به فرداها ...

"معصومه محمودی "

در من

جا مانده است

برگرد ..

یک شهر در من

به غوغا مانده است

برگرد ...

کوچه های تنهایی

باغ های بی فردایی

منِ بی تو

در من جامانده است ...

برگرد ...

معصومه محمودی